سمینار های آماده

این پروژه یک مقاله آماده با موضوع، مرور پژوهش‌ها درباره‌ی ارتباط میان استفاده‌ی پزشکی از داروهای ضدافسردگی و بروز اختلالات طیف اوتیسم در ۱۴ صفحه ورد می باشد. در ادامه چکیده ای از این مقاله را خواهیم داشت: چکیده: اختلالات طیف اوتیسم گروهی پیچیده از اختلالات عصبی-رشدی هستند که با کمبود در مهارت‌های اجتماعی-ارتباطی و الگوهای رفتاری محدود و تکراری مشخص می‌شوند. به موازات افزایش شیوع این اختلالات و اهمیت یافتن عوامل زمینه‌ای، فرضیه‌های متعددی پیرامون نقش داروهای ضدافسردگی به‌ویژه مصرف آن‌ها در دوران بارداری در بروز اوتیسم مطرح شده است. مقاله حاضر، مروری بر شواهد انسانی و حیوانی ارائه می‌دهد تا ارتباط میان مصرف پزشکی ضدافسردگی‌ها (با تاکید بر مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین و سایر کلاس‌ها) و ریسک بروز اوتیسم را تبیین کند. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده‌اند که مصرف ضدافسردگی‌ها، به ویژه در سه‌ماهه اول بارداری، به‌طور نسبی با افزایش خطر ابتلا به اوتیسم همراه بوده است؛ اگرچه اثر عوامل مخدوش‌کننده (نظیر زمینه ژنتیک یا سابقه روان‌پزشکی مادر) اغلب این ارتباط را ضعیف یا حتی بی‌معنا می‌سازد. مرور متاآنالیزها، مطالعات مورد-شاهد و کوهورت‌ها بر پیچیدگی رابطه میان مصرف دارو و بروز اوتیسم تاکید می‌نماید، به‌طوری که اجماع روش‌شناختی یا بیولوژیک قطعی در این حوزه حاصل نشده است. مکانیسم‌های پیشنهادی شامل تاثیر بر سیستم سروتونینرژیک جنین، اختلال در روند تکامل عصب‌شناختی و اثر متقابل با عوامل ژنی و محیطی هستند. از طرف دیگر، پیامدهای بالینی و اخلاق پژوهش در این زمینه نیازمند پایش دقیق، رویکرد فردمحور، مدیریت ریسک و تحلیل جامع‌نگر عوامل تعدیل‌گر است. تحقیق حاضر، با توجه به ماهیت پیچیده‌ی تعامل ژن-محیط و محدودیت‌های مطالعات پیشین، انجام پژوهش‌های آینده‌نگر، تلفیقی و با لحاظ ملاحظات اخلاقی و اختلالات همراه را جهت دستیابی به درک روشن‌تر از ایمنی یا ریسک واقعی مصرف ضدافسردگی‌ها در دوره‌های بحرانی رشد توصیه می‌کند. کلیدواژه‌ها: اختلالات طیف اوتیسم، داروهای ضدافسردگی، مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین، بارداری، ریسک ژنتیک و محیطی، رشد عصبی جنین، اختلالات عصبی رشدی