پروژه های آماده علوم تربیتی

این پروژه یک مقاله آماده با موضوع، نقش حکایات فارسی هشتم در آموزش غیرمستقیم اخلاق در ۱۶ صفحه ورد می باشد. در ادامه چکیده ای از این مقاله را خواهیم داشت: چکیده: این پژوهش با هدف بررسی نقش حکایت‌های کتاب فارسی پایه هشتم در آموزش غیرمستقیم مفاهیم اخلاقی انجام شده است. روش پژوهش، تحلیل محتوای کیفیِ مقوله‌ای است و جامعه پژوهش شامل پنج حکایت کتاب («به خدا چه بگویم؟»، «فوت کوزه‌گری»، «خودشناسی»، «نام خوشبو» و «اِنشاء») است. واحد تحلیل، جمله‌ها و بندهای معنا‌دار هر حکایت بود؛ یعنی بخش‌هایی که در آنها یک پیام اخلاقی، یک تعارض ارزشی یا یک «موقعیت تصمیم» شکل می‌گیرد. داده‌ها با خوانش چندباره متن‌ها، کدگذاری باز و سپس ادغام کدها در مقوله‌های اصلی سامان‌دهی شد.یافته‌ها نشان داد حکایت‌ها اخلاق را عمدتاً از مسیر تجربه‌ی روایی منتقل می‌کنند: به‌جای بیان مستقیم هنجارها، مخاطب را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهند که از خلال رخدادها و پیامدها به داوری می‌رسد. ارزش‌هایی مانند راست‌گویی و مسئولیت‌پذیری (به خدا چه بگویم؟)، فروتنی و دقت در یادگیری (فوت کوزه‌گری)، خودکنترلی و مراقبت از نفس (خودشناسی)، حرمت‌گذاری و مسئولیت اجتماعی (نام خوشبو) و توکل همراه با پرهیز از غرور (اِنشاء) برجسته بود. همچنین سازوکارهای غیرمستقیمِ غالب شامل پیامد کنش، نمادپردازی، تعلیق روایی و پایان‌بندیِ قضاوت‌برانگیز بود. نتیجه آنکه حکایت‌های فارسی هشتم ظرفیت بالایی برای فعال‌سازی قضاوت اخلاقی و تقویت حساسیت اخلاقی دارند و این ظرفیت با طراحی فعالیت‌های پس از خواندن (گفت‌وگوی هدایت‌شده، نوشتار تأملی و بازآفرینی موقعیت) پررنگ‌تر می‌شود. کلمات کلیدی:حکایت؛ آموزش غیرمستقیم اخلاق؛ کتاب فارسی هشتم؛ تحلیل محتوای کیفی؛ قضاوت اخلاقی؛ ارزش‌های اخلاقی

این پروژه یک تحقیق آماده با موضوع، نقد و بررسی کتاب «مسائل آموزش عالی ایران» در ۶ صفحه ورد می باشد. در ادامه قسمتی از این تحقیق را خواهیم داشت: نقد و بررسی کتاب «مسائل آموزش عالی ایران» نام کتاب:  مسائل آموزش عالی ایران نویسنده:  غلامرضا ذاکرصالحی ناشر:  پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری سال انتشار: ۱۳۹۷ ۱-  خلاصه‌ای از مفاهیم کلیدی و مطالب اصلی کتاب «مسائل آموزش عالی ایران» پژوهشی انتقادی–تحلیلی از مهمترین چالش‌های تاریخی، مفهومی و عملیاتی نظام دانشگاهی ایران است. کتاب در یک مقدمه و چهار بخش اصلی تدوین شده: (۱) ایده دانشگاه در ایران، (۲) مسائل آموزش عالی ایران، (۳) ارزیابی و تضمین کیفیت، و (۴) استقلال دانشگاه‌ها. نویسنده از یک پرسش معرفت‌شناختی آغاز می‌کند: «دانشگاه، آموزش عالی و فرهنگ چیست؟» ذاکرصالحی معتقد است برای درک مسائل امروز دانشگاه ایرانی، نخست باید ایده و معنای «دانشگاهی بودن» را بازتعریف کرد. او رابطه میان «سوژه» و «ابژه» دانشگاه را مورد تأمل قرار می‌دهد و بر ضرورت «ساخت سوژه دانشگاهی» تأکید می‌کند. در ادامه، فرهنگ دانشگاهی به‌مثابه مجموعه‌ای از ارزش‌ها، باورها، هنجارها و مناسک در نظر گرفته می‌شود و تمدن دانشگاهی به‌عنوان «پوسته» آن معرفی می‌گردد. از دیگر مفاهیم کلیدی مطرح‌شده در کتاب می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: پارادوکس عام/خاص:  دانشگاه از یک سو باید خود را با روندهای جهانی هماهنگ کند و از سوی دیگر به بوم محلی خود متعهد باشد. شکاف نسلی در هیئت علمی:  هم‌اکنون سه نسل زنده استاد در ایران فعالیت می‌کنند که هرکدام فرهنگ دانشگاهی متفاوتی دارند – نسل اول به آموزش رودررو و روش‌های سنتی پایبند است، در حالی که نسل‌های بعدی با فناوری‌های نوین آشنایی بیشتری دارند. خرده‌فرهنگ‌های درون دانشگاه:  فرهنگ علمی (استادان و دانشجویان)، فرهنگ مدیریتی (مدیران مبتنی بر آیین‌نامه‌ها) و فرهنگ اپراتوری (کارمندان اجرایی) سه لایه هستند که گاهی با هم درگیر می‌شوند. در مجموع، کتاب یک «مسئله‌شناسی وسیع» از جنبه‌های مختلف اجتماعی، فرهنگی و مدیریتی آموزش عالی ایران را پیش روی خواننده می‌گشاید.